Het is weer eens tijd om mijn ‘dagboek’ aan te vullen. Er is al heel wat gebeurd sinds mijn vorige contactmoment. Zo is de stage daadwerkelijk begonnen, dit wil zeggen dat ik maandagochtend voor het eerst voet zette in dé Calgary Broadcasting Company. Ik kan u één ding zeggen, ….”WOW“! Ik voelde me net in de zevende hemel! Je kent dat gevoel wel, je hart begint sneller te bonken en is een paar verdiepingen gestegen richting je keel, je krijgt het lichtjes warmer, je ogen drinken al die nieuwigheden op en onbewust sta je te popelen om te zien wat ze in die verre hoek verstopt hebben. Je voelt je weer een enthousiast kind dat om het minste dolgelukkig wordt. Nog nooit heb ik zoveel studio’s bijeen gezien. Ik voelde vaak de drang om in elke Micro die ik tegenkwam luidkeels “HALLO” te roepen. Al een geluk dat ik mij toch enigzins heb kunnen inhouden! Of anders zat ik waarschijnlijk al weer terug op het vliegtuig richting BELS.

In de namiddag van mijn eerste dag mocht ik meedraaien in de productiekamer van de namiddagshow van CBC radio1. Alle meedraaien is een groot woord, ik zat op een stoeltje met een kopje thee en keek met grote fascinatie toe hoe de producer met alle knopjes mocht spelen. Het spannendste gedurende die hele live show was toen er iets fout liep: de Host van het programma had na een soundbite de verkeerde tekst voorgelezen. En wonder bij wonder, de hele studio lag plat van het lachen.

 Ik ben blijkbaar op een ideaal tijdstip aan deze stage begonnen, alle ja zo vertellen mijn medecollega’s (we zullen  ze voor het gemak ‘de journalisten’ noemen). Een afgevaardigde van de Queen van engeland had een hele speech voorbereid en voorgelezen waardoor de verkiezingen van start kunnen gaan. Ik knik dan maar braafjes ja alsof ik ook begrijp hoe ingrijpende deze verkiezingen wel zijn. Don’t you love politics?! ( ja idd er valt hier een sarcastisch toontje te bespeuren! Het is al moeilijk genoeg om de Belgische politiek te verstaan en aan buitenstaanders uit te leggen. Om dan ook nog eens de Canadese politiek te leren begrijpen. Ik ben al blij dat ik weet dat er twee kanten zijn! Maar ja das typisch iets voor mij he jenn en politiek botst altijd wel een beetje. Daar komt hopelijk ooit wel eens verandering in! Ik vind dat ik al vooruit gegaan ben op dat gebied (al zeg ik het zelf)) hehehehehehehe

En dan brak mijn tweede stagedag aan. Normaal stond er vandaag een training gepland voor mij, maar door ziekte van mijn ‘trainer’ is die nu naar donderdag verschoven. Omdat ik toch maar met mijn vingers stond te draaien ben ik met een van ‘de journalisten’ meegegaan voor een radioreportageke. Jaja dag 2 is nog maar half begonnen of Jenn zit al ‘on the road’. In een wagen van Cbc met in de linkerhand het onmisbare notitieboekje en in mijn rechterhand, zoals het elke journalist betaamt, een bekertje met warme………..Chocomelk. Het heeft wel eventjes geduurd eer ze op de redactie over de schok heen waren dat ik geen koffie lust. Ook geen koffie latte, noch een cappocino, laat staan een expresso.

 Maar laten we  niet afdwalen, na de nodige intervieuws repte ik en ‘de journalist’ ons terug naar de redactie om wat te monteren en een radioscript te schrijven. Stond ik toch voor de verassing van mijn leven wanneer ‘de journalist’ zei, en ik citeer: ” go ahead and play around, i’ll be back in 20 min to see what you’ve got.” Na een paar quotes op een apart tapeke te hebben gezet moest ik aan dat script beginnen. Ik had nog nooit een radioscript geschreven maar toch vond ‘ de journalist’ het zo goed dat ik alles mocht intypen en naar de producer van de namiddagshow mocht doorsturen!!! Met mijne naam vanboven!! Ik kan het nog altijd niet vatten dat ik het blijkbaar zo goed heb gedaan!! Ik sta nog steeds met mijn mond vol tanden. Die avond heb ik mijn succes gevierd met een aflevering van house en een danssessie terwijl ik het wasmachien aan het inladen was. (je kent die scene wel van Charlies Angels, waar Cameron Diaz goed aan het doorswingen is, je kunt zeggen dat het daarop trok, maar met meer kleren    )